Przewlekle postępująca choroba o podłożu autoimmunologicznym charakteryzująca się zapaleniem gruczołów zewnątrzwydzielniczych – przede wszystkim ślinowych i łzowych, a często także zapaleniem stawów (do 60% przypadków). Znacznie częściej niż mężczyźni chorują na Z.S. kobiety po 40 roku życia. Charakterystycznym objawem choroby jest postępujące upośledzenie wytwarzania śliny i łez, stąd zespół ten nazywany jest też często „zespołem suchości”. U części pacjentów mogą w przebiegu choroby pojawić się powikłania narządowe w postaci zmian zapalnych w przewodzie pokarmowym, układzie moczowym, nerwowym, naczyniach krwionośnych i w płucach. Autoimmunologiczny charakter choroby potwierdza wykrycie w surowicy chorych na Z.S. obecności charakterystycznych autoprzeciwciał (SSA i SSB).